Thursday, 14 January 2016

Παιδεία για όλους ...


«Την επιβολή διδάκτρων στα δημόσια σχολεία, με παράλληλη διεύρυνση των ωραρίου λειτουργίας τους», προτείνει -μεταξύ άλλων- ως την ενδεδειγμένη λύση για να καταστεί το σχολείο ευέλικτο και αποτελεσματικό ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τριανταφυλλίδης» διαβάζω στο iefimerida (link: iefimerida.gr/news/protasi-voyleyti-toy-syriza) από άρθρο του στην εφημερίδα «Η ΑΥΓΗ».


Επιτέλους! Επίσης προτείνω οι γονείς που στέλνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά να πληρώνουν τα διπλά και τα λεφτά αυτά να πηγαίνουν στο υπουργείο παιδείας για την κάλυψη του κόστους της αξιολόγησης ... Μου αρέσει τόσο πολύ αυτή η ιδέα που να το ξαναδούμε. 

Παράδειγμα, τα μέσα δίδακτρα σε ένα ιδιωτικό σχολείο είναι περίπου €5.000. Έτσι τα 2.400 ευρώ (που προτείνω εγώ - το διπλάσιο της πρότασης του αξιότιμου κύριου βουλευτή) είναι σαν ΦΠΑ 48%! (ευκολάκι) Ακόμα και τα 1.200 ευρώ που προτείνει ο αξιότιμος κύριος Τριανταφυλλίδης είναι σαν ΦΠΑ 24%. Αν σε ένα ακριβό ιδιωτικό το ετήσιο κόστος των διδάκτρων είναι €8.000, τα 1.200 ευρώ αντιστοιχούν σε "ΦΠΑ" 15% ..!. 

Μόνο που ο εν λόγω αξιότιμος και αριστερός (?) κύριος βουλευτής δεν προτείνει την επιβολή ΦΠΑ στην ιδιωτική παιδεία αλλά κεφαλικό φόρο στην δημόσια ... Πάντα με δίκαια εισοδηματικά κριτήρια, βεβαίως, βεβαίως!

Τώρα αυτό γίνεται για την υπέρ-του-κανονικού αμοιβή (bonus) των εργαζόμενων-καθηγητών/δασκάλων που όμως χωρίς καμία αύξηση του ωραρίου τους θα επιλεγούν (μέσω αξιολόγησης και αριστείας -η οποία είναι και ρετσινιά, μεταξύ μας) να καλύψουν τις επιπλέον διδακτικές ώρες του εβδομαδιαίου προγράμματος που εισηγείται να γίνει 40 από 30 σήμερα. Δηλαδή αύξηση του ημερήσιου ωρολογίου προγράμματος από τις έξι διδακτικές ώρες στις οκτώ και άρα εργασία -κανονικού ανθρώπου- 8:00 με 15:30 (ή 7:30 ώρες)! Τι δεν καταλαβαίνεις;

Απορία αφελούς νεοφιλελεύθερου: Φορολογία εισοδήματος γιατί πληρώνουμε;

ΥΓ1. «Πουθενά στο κείμενο των δύο άρθρων μου δεν υπάρχει ο όρος δίδακτρα» λέει ο αξιότιμος κύριος βουλευτής σε ανακοίνωσή του που αναδημοσιεύεται από την εφημερίδα «Η ΑΥΓΗ» (Α.Τριανταφυλλίδης: Πλήρης παραποίηση και διαστροφή των απόψεών μου).  Όπως αναφέρει στην ανακοίνωσή του, χρησιμοποιεί τη φράση «συνδρομή του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, με αναφορά σε συγκεκριμένο παράδειγμα» και αν το παράδειγμα που χρησιμοποιεί, για να υποδηλώσει με σαφήνεια την ενισχυτική διδασκαλία, δεν είναι το ενδεδειγμένο, στο πλαίσιο του Εθνικού Διαλόγου για την Παιδεία, εντός του οποίου αρθρογραφεί, αναμένει τον αντίλογο.

ΥΓ2. Σωστά, δεν το αναφέρει και εδώ θα βρείτε το κείμενο του άρθρου του που περιέχει τις προτάσεις για τις αναγκαίες τομές - μεταρρυθμίσεις, με έμφαση στην πρωτοβάθμια και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

ΥΓ3. Η οικονομική επιβάρυνση αυτή, η συνδρομή, αν την πούμε δίδακτρα είναι νεοφιλελεύθερο ενώ αν τη πούμε φόρο είναι σοσιαλιστικό. Αυτό που προτείνει ο αξιότιμος κύριος βουλευτής, ο εκπρόσωπος του λαού με το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, τι ακριβώς είναι;

α. νεοφιλελεύθερο
β. σοσιαλιστικό - αριστερό
γ. ____________ (συμπλήρωσε το κενό)

Wednesday, 13 January 2016

Η Αφύπνιση




Νοιώθω μια ευχάριστη έκπληξη μετά από πάρα πολύ καιρό και θέλω να το μοιραστώ! 

Γιατί όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης, όλα αυτά τα χρόνια που ασχολήθηκα με την πολιτική, όχι ως πελάτης αλλά ως πολίτης, όλα αυτά τα χρόνια που αναρωτήθηκα για το ποιος, το τι, το που και το πώς αλλά και το γιατί της δημόσιά μας ζωής, που πήρα θέση δράσης με την Δράση, που στήριξα κάθε προσπάθεια συνεννόησης και διαμόρφωσης του φιλοευρωπαϊκού τόξου της λογικής, όλα αυτά τα χρόνια που συναντήθηκα στα social media αλλά και στο Σύνταγμα (!!) με δεκάδες, εκατοντάδες άλλους πάντα όμως με αυτή την μισοάδεια αίσθηση ότι ο λαϊκισμός μας ξεπερνά και πως η λογική αποτελεί μειοψηφία, όλα αυτά τα χρόνια πείστηκα ότι το ποτήρι είναι τελικά μισοάδειο και η ελπίδα δεν είναι πια εδώ. Έτσι, το αποτέλεσμα της εκλογικής διαδικασίας της 10ης Ιανουαρίου για την ανάδειξη του νέου προέδρου στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας με βρήκε απροετοίμαστο. Μεσοπέλαγα, ενώ έκλαιγα (να παραφράσω και το τραγούδι) με πέτυχε η Ελπίδα! Και ήταν έκπληξη, μεγάλη!

Γιατί οι άνθρωποι που στήθηκαν στις ουρές (τρεις φορές κατά τους τελευταίους μήνες) και που ήταν κατά μέσο όρο αρκετά μεγαλύτεροι από εμένα που έχω τα χρόνια του Κυριάκου, επέλεξαν τελικά τον καλύτερο, προτίμησαν συλλογικά την σοβαρότερη επιλογή. Οι άνθρωποι αυτοί που τους αποκαλούν συντηρητικούς (και ίσως να είναι) επέλεξαν να έρθουν σε ρήξη με το παρελθόν τους. Επέλεξαν να έρθουν σε ρήξη με την «ιδιοκτησία του κόμματος» και να κάνουν την δική τους επιλογή, την πιο δύσκολη και αυτή που για πρώτη φορά δεν τους χάιδευε τα αυτιά. Μια επιλογή ρήξης με τον λαϊκισμό και το καφενείο της πολιτικής. Μια επιλογή ρήξης με τον πολιτικαντισμό της μεταπολίτευσης, των κομματικών μηχανισμών και των οργανωμένων νεολαιών. Την πρώτη καθαρά ευρωπαϊκού προφίλ επιλογή αρχηγού στην Νέα Δημοκρατία. Μια κεντροδεξιά φιλελεύθερη επιλογή, σχεδόν είκοσι χρόνια μετά την αποκήρυξη του φιλελευθερισμού από τον Κώστα Καραμανλή και την καταστροφική(1) επικράτηση του Αντώνη Σαμαρά στις εσωκομματικές εκλογές του 2009! 

Η έκπληξή μου ήταν διπλή γιατί είχα χάσει την πίστη μου στις δημοκρατικές εσωκομματικές διαδικασίες και την συμμετοχή. Γιατί πίστευα ότι το εκλεκτορικό σώμα της Νέας Δημοκρατίας θα επιλέξει να αναπαράγει το ίδιο περιβάλλον που σε μεγάλο βαθμό ανέχτηκε, αν όχι και βοήθησε να εγκατασταθεί με τις επιλογές του στο παρελθόν. Αλλά όχι μόνο δεν το έκανε αλλά επέλεξε την ανατροπή του. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη έκπληξη. Η ανατροπή.

Η δεύτερη έκπληξη είναι ότι η εκλογή αυτή είναι αποτέλεσμα πολλής και σοβαρής προσπάθειας και δουλειάς του Κυριάκου και του επιτελείου του που με συγκεκριμένο πρόγραμμα και θέσεις πέτυχαν τον στόχο τους. Και ναι! Η σοβαρότητα, η δουλειά και η αποτελεσματικότητα ανταμείβονται! Αυτό και αν ήταν έκπληξη.

Από την αρχή της διαδικασίας στήριξα τον Κυριάκο και ομολογώ ότι μετά τα τραγελαφικά γεγονότα της ακυρωμένης διαδικασίας του Νοεμβρίου δεν πίστευα ότι υπάρχει ελπίδα. Αναθάρρησα λίγο τον Δεκέμβριο αλλά ομολογώ ότι ακόμα και χθες (την Κυριακή 10 Ιανουαρίου) έβλεπα το ποτήρι μισοάδειο.

Σήμερα νοιώθω καλά. Το ποτήρια είναι μισογεμάτο!

ΥΓ. Υπήρξε μια αφύπνιση στην Δύναμη! Το νιώσατε και εσείς;

(1) Παρά το γεγονός ότι ως πρωθυπουργός ο Αντώνης Σαμαράς υπήρξε γενικά μια θετική παρουσία ως προς τα αποτελέσματα της διακυβέρνησης, ο τρόπος με τον οποίο διεκδίκησε την εξουσία, ο λαϊκισμός που εξέθρεψε και η αυταρχικότητα που επέδειξε κατά την διάρκεια της θητείας του ως αρχηγός της ΝΔ (Το φαινόμενο Σαμαρά) καθώς και η απορρύθμιση κάθε εσωκομματικής και δημοκρατικής λειτουργίας του κόμματος αλλά και της κυβέρνησης δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό αυτό.

Monday, 23 November 2015

Το φαινόμενο Σαμαρά ...


Ο κ. Σαμαρας επέλεξε τον Παπαμιμίκο (ούτε αυτός φοράει γραβάτα οπότε δεν χρειάζεται να τον αποκαλούμε κύριο) για γραμματέα της ΚΕ επειδή, προφανώς, ήταν νέος (και αξύριστος). Ο κ. Σαμαράς επέλεξε τον κ. Μεϊμαράκη ως μεταβατικό πρόεδρο για να οδηγήσει την ΝΔ στην εκλογή νέου προέδρου! Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού.

Για τις επιλογές Σαμαρά πολλά μπορεί να πει κανείς. Από το «η Μακεδονία είναι Ελληνική», την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τον ανένδοτο αντιμνημονιακό αγών και τα Ζάππεια, την τερατογέννεση των ΑΝΕΛ, την πτώση της κυβέρνησης Παπαδήμου, τις διπλές εκλογές του 2012, τον Μπαλτάκο, την συστηματική υπονόμευση της συγκυβέρνησης και τον ανασχηματισμό του καλοκαιριού του 2014, τη μη ολοκλήρωση της αξιολόγησης την άνοιξη του 2014 και τον εκβιασμό των εταίρων με τις πρόωρες εκλογές που δεν μπορούσε να κερδίσει και άρα την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ … 

Δεν είμαι, ούτε υπήρξα ΝεοΔημοκράτης και μετά τα χθεσινά δεν το βλέπω και να γίνομαι (όπως έλεγε η αίτηση για την συμμετοχή στην ψηφοφορία). Συνεχίζω να στηρίζω τον Κυριάκο γιατί πιστεύω ότι είναι ανάγκη να υπάρξει ένα σύγχρονο κόμμα στην κεντροδεξιά. Όμως δεν μπορώ παρά να πω ότι για άλλη μία φορά συνειδητοποιώ ότι το σώμα και το πνεύμα της ΝΔ είναι ασθενή. Δεν είναι τυχαίο ότι οι χειρότερες επιλογές για την θέση του προέδρου είναι προϊόντα του βαθιού κόμματος ενώ ως αναθεωρητές εμφανίζονται  ένας φιλελεύθερος που φέρει το «στίγμα» της οικογένειας Μητσοτάκη και ένας δεξιός χωρίς τζάκι που επανήλθε.

Ο χρησμός της Πυθίας δίνεται αντί υστερόγραφου: Ότι ακούγεται λογικό δεν είναι χρυσός! Πρέπει και να είναι!

Saturday, 14 November 2015

Friday the 13th, the darkest hour!

Our thoughts and prayers are with the people of Paris, France; of Paris, Europe!
Courage mes amis! Nous sommes tous Parisien!

This is the most terrible, the most horrific topic to write about. TERRORISM! So many people have died because of it. So little things have ever changed in its aftermath and most of the times for the worse, too. Yet, hatred dominates. 

From racism to terrorism, radicalization of political thinking has brought us back in front of the monster we thought we had buried with WWII and definitely by the end of the so called "cold war", as marked by the fall of the Berlin wall. Fear! This new age of terrorism is a silent and undeclared war against humanity, against "Europe" and the values established by The Enlightenment, embodied in the tripartite motto "Liberté, égalité, fraternité".

Yet, this still remains our predominantly European (western) view of history, politics and geopolitics. But the world is not confined within the boundaries of the EU castle we have so meticulously tried to build. This has become evident with the recent refugee crisis, as millions of people flee Syria, Iraq and Afghanistan, on top of millions of people fleeing Africa, because of ethnic/tribal/religious cleansing, terrorism and/or genocide.

This influx of people seeking refuge or asylum and why not, a better future, a better life has brought us Europeans to our knees. Yet, this surge in violence is not the outcome of our own radicalization because of the immigration wave but the outcome of the radicalization of people with completely opposite political and social values (disguised as religion) who now seek our extinction! This is a challenge that for better or for worse we cannot evade. Because the complete motto is:
  
"Liberté, égalité, fraternité ou la mort"

We Greeks achieved our own independence with this slogan "Ελευθερία ή θάνατος"

Although this is the base of idealism, dying (or killing others for that matter) for an idea or a higher cause, I would prefer to die defending an idea than die by an act of terrorism.

The counter argument is that all wars are aggressive wars as there is always an attacking side as well as a defending one. And if history teaches us, all wars had a lower motive usually the domination of land (expanding population), a scarce resource (economy), or geopolitical influence. This time is no different. 

This time, we are defending Europe!

Thursday, 5 November 2015

Lucy in the Sky with Diamonds

Picture yourself in a boat on a river
With tangerine trees and marmalade skies
Somebody calls you, you answer quite slowly
A girl with kaleidoscope eyes



Most Greeks, as indicated by the most recent General Election results, are still high on "LSD" (Let SYRIZA Drive). 

But what is like to get high on LSD? “There are only slight similarities between the highs of pot and acid. Imagine the best you've ever felt on pot, and multiply it 5-10 times. Now, add your mind making connections between things that you'd never thought of before, sensory hallucinations (mostly visual) of varying degrees, and finding the smallest details of things utterly absorbing and fascinating.”

“The above description is based on a good trip.” But not all trips are good, says a yahoo user. “The bad ones made me stop. Imagine the worst nightmare you've ever had, and multiply it 5-10 times. Plus, you're not actually asleep, and it doesn't stop for 4-6 hours, but to you it seems longer.”

To me it seems like never ending and it started some 10 months ago!

Wednesday, 7 October 2015

Παραδοξολογίες πολιτικής παράνοιας

ή "Η φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης"


Στον ιδιωτικό τομέα, οι τιμές πέφτουν (αποπληθωρισμός) λόγω ανταγωνισμού ή αύξησης της παραγωγικότητας (πρωτίστως) και στον δημόσιο αυξάνουν (η έμμεση φορολογία, ΦΠΑ, κλπ). 
Ο λόγος είναι απλός. Το δημόσιο έχει πάγια έξοδα (μισθούς και λειτουργικές δαπάνες σταθερά) και άλλα που είναι μεταβαλλόμενα (και συνεχώς αυξανόμενα) όπως η δημόσια χρηματοδότηση του ασφαλιστικού συστήματος και των παροχών του φαύλου πελατειακού συστήματος-κράτους. 
Όσο και να προσπαθεί κανείς, αν δεν αυξηθεί ο όγκος πωλήσεων του ιδιωτικού τομέα (προς το εξωτερικό - δηλαδή οι εξαγωγές συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού) δεν πρόκειται να ισορροπήσει το σύστημα καθώς η αύξηση των φόρων πλήττει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα της εγχώριας (προς εξαγωγή) παραγωγής. Επίσης, αφού ο κύριος όγκος των εξαγωγών είναι υπηρεσίες, αυτό σημαίνει ότι η πίεση από την αύξηση των φόρων κατευθύνεται κυρίως στις αμοιβές (μισθούς) και άρα την εσωτερική κατανάλωση. 
Όπως φαίνεται κατά την τελευταία τριαντακονταετία, χωρίς αύξηση μισθών (αμοιβών) προς κατανάλωση δεν μπορεί να υπάρξει διατηρήσιμη ανάπτυξη. Όμως η αύξηση αυτή πρέπει να είναι συνέπεια της αύξησης της παραγωγικότητας, αλλιώς λειτουργεί αντίρροπα. (Αυτό προσπαθούν να πουν οι Γερμανοί, με όλες τις συνέπειες) 
Υπάρχουν πολλές χώρες με εξαγωγές και τέλεια φτωχοποίηση στο εσωτερικό. Όσο δε, συμβαίνει αυτό, μειώνονται οι εισαγωγές και βελτιώνεται το ισοζύγιο εξωτερικών συναλλαγών, μειώνεται ο εξωτερικός δανεισμός αλλά δεν αυξάνεται το ιδιωτικό εισόδημα, απλά αναδιανέμεται το όποιο κέρδος από αυτούς που το παράγουν (υπάλληλοι και επιχειρηματίες, μέτοχοι) σε αυτούς που το διεκδικούν και το νέμονται (οργανωμένες συντεχνίες, δημόσιο).
Η αδικία είναι πρωτίστως προς τις μεσαίες και μικρές ηλικίες (οι νέοι εργαζόμενοι) που φτωχοποιούνται εις βάρος των παλαιότερων γενεών και των οργανωμένων συντεχνιών. 

Ένα άλλο παράδοξο. Η επιβολή 23% ΦΠΑ στην ιδιωτική παιδεία γίνεται για να χρηματοδοτήσει τις αυξανόμενες ανάγκες του κρατικού προϋπολογισμού και άρα και την δημόσια παιδεία. 
Πρώτον, η κατάσταση της δημόσιας παιδείας (ελλείψεις, μειωμένο ωράριο, κλπ) οδήγησε πολλούς μικρομεσαίους, μεσαίους και γενικά εργαζόμενους γονείς στην ιδιωτική παιδεία (πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση). Η αύξηση αυτή του κόστους, θα τους οδηγήσει πίσω στο δημόσιο σύστημα και άρα θα αυξήσει τις ήδη μεγάλες ανάγκες του, ενώ από την άλλη θα μειώσει τα προβλεπόμενα, από την επιβολή του φόρου, έσοδα. Έτσι, αντί να βελτιώσει την κατάσταση, θα την οξύνει και θα οδηγήσει και στο κλείσιμο κάποιων σχολείων με την ανάλογη αύξηση της ανεργίας.
Δεύτερον, η παραπαιδεία θα αυξηθεί. Σε γενικές γραμμές, η ζήτηση για φροντιστήρια ξένων γλωσσών αλλά και για αυτά της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης θα αυξηθεί. Ταυτόχρονα, λόγω της αύξησης του κόστους, ένας σημαντικός αριθμός συναλλαγών θα περάσει στην παρανομία μέσω των ιδιαίτερων και χωρίς απόδειξη μαθημάτων ή των παρ-άτυπων φροντιστηρίων στο σπίτι.
Τρίτον, η αύξηση αυτή θα καταστήσει την πρόσβαση σε υπηρεσίες τύπου "International Baccalaureate" προσιτή σε πραγματικά πάρα πολύ λίγους. 

Το 2010, το ποσοστό των προνομιούχων Ελλήνων, με φορολογική δήλωση πάνω από 50,000€ ήταν στο 4,99% των φορολογούμενων. Το 2014, το ποσοστό αυτών με φορολογική δήλωση πάνω από το ίδιο ποσό είναι μόνο 2,39% (από 283.433 σε περίπου 135.000 φορολογούμενοι). Για παραπάνω από τους μισούς από αυτούς, το 23% ΦΠΑ σε συνδυασμό με όλα τα άλλα τινά, καθιστούν την επιλογή αυτή αδύνατη. Μένουν λοιπόν λιγότεροι από 25.οοο Έλληνες φορολογούμενοι με πρόσβαση σε τέτοιου είδους υπηρεσίες ... ή το 0,22% του συνολικού πληθυσμού! Και το ξαναγράφω για να είμαι κατανοητός: ΠΡΟΣΒΑΣΗ!













ΥΓ. Α! Βεβαίως και οι εκατοντάδες χιλιάδες συνάνθρωποί μας που έχουν κερδίσει εξαιρέσεις ή ΔΕΝ δηλώνουν το πραγματικό τους ή και οποιοδήποτε εισόδημα καθώς και οι έμποροι ναρκωτικών, οι λαθρέμποροι, οι μαστροποί, οι εκβιαστές, κλπ, κλπ.




Friday, 2 October 2015

Γράμμα στην κόρη μου!



Αγάπη μου,

Με ρωτάς γιατί θέλω να φύγω, γιατί επέλεξα να φύγουμε να πάμε σε μια άλλη ξένη χώρα. Με ρωτάς γιατί επέλεξα να σε χωρίσω από τις φίλες σου, τον κόσμο σου, την πατρίδα σου.

Κορίτσι μου, δεν ήταν η πρώτη μου επιλογή. Ούτε καν η δεύτερη ήταν. Ξανά και ξανά το πάλεψα αλλά δεν πάει άλλο. Μάθε λοιπόν ότι η ζωή μας, το μέλλον σου, για την Ελλάδα είναι τελικά θέμα «ισοδύναμων»! Αρκεί να υπάρχουν λεφτά για μισθούς και συντάξεις στο δημόσιο! Αλλά λεφτά δεν υπάρχουν. 

Εκεί που θα πάμε, αν όλα πάνε καλά, το κράτος επιχορηγεί τους γονείς στα δίδακτρα που πληρώνουν στα ιδιωτικά σχολεία όπως αυτό στο οποίο πας σήμερα με το αντίστοιχο ποσό που αναλογεί στο «δημόσιο κόστος» ανά μαθητή για το οποίο έχουν πληρώσει φόρους. Δεν τους το χαρίζει αλλά τους το επιστρέφει. 

Στην Ελλάδα, το κράτος, μας ζητάει να αγοράσουμε τα βιβλία σου, μας βάζει τεκμήριο και μας φορολογεί στο εισόδημα για την ιδιωτική δαπάνη, δεν λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι εμείς πληρώνουμε φόρους για την παιδεία αλλά αφού δεν χρησιμοποιούμε το δημόσιο σύστημα αυτό είναι όφελος για τους πολλούς και τώρα μας βάζει να πληρώσουμε και ΦΠΑ 23% από πάνω! Γιατί; Μα για να χρηματοδοτήσει τους επίορκους και τους πρόωρα συνταξιούχους στους οποίους καταβάλει συντάξεις που κέρδισαν από το πελατειακό σύστημα. 

Και είναι αυτοί οι ίδιοι οι αδιάφθοροι, το νέο, που θα καταργούσαν το πελατειακό σύστημα. Όμως δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να το συντηρούν, εις βάρος μας. Εις βάρος σου! Αυτοί που υπόσχονταν την δια μαγείας επιστροφή μισθών και συντάξεων στα προ χρεοκοπίας (συγνώμη, μνημονίου) επίπεδα. Αυτοί που οι γονείς κάποιων φίλων σου τόσο επιπόλαια επέλεξαν για να μας κυβερνάνε.

Ναι το καταλαβαίνω, ότι αυτά θα σου ακούγονται αλαμπουρνέζικα, ότι εσένα σε πονάει το ότι φεύγει η γη κάτω από τα πόδια σου. «Τι φταίω εγώ μπαμπά» θ’ αναρωτιέσαι!

Δεν φταις εσύ, αγάπη μου, αλλά την πληρώνεις. Όλοι μας την πληρώνουμε. Αλλά να ξέρεις πως εμείς έχουμε σκοπό να σε φροντίζουμε. Να κάνουμε ότι το καλύτερο για σένα και για όλους μας. Και αυτό σήμερα σημάνει ότι θα πρέπει να φύγουμε.

Ο μπαμπάς

ΥΓ. Όπως γράφει ο Αρκάς ...